polistyren ekstrudowany

Polistyren ekstrudowany – stanowi doskonały materiał izolacyjny, odporny na działanie wilgoci, na mróz. Płyty polistyrenowe styrisol charakteryzją się dużą sprężystością i wytrzymałością na ściskanie

Jest kilka metod otrzymywania polistyrenu:

- polimeryzacja styrenu w masie – pozwala osiągnąć produkt o najlepszych właściwościach elektrycznych i optycznych przy nieco gorszych właściwościach cieplnych i mechanicznych (z powodu obecności nie przereagowanego monomeru w polimerze);

- polimeryzacja emulsyjna – brak obecności nie przereagowanego monomeru w tworzywie, jednak resztki emulgatora powodują pogorszenie właściwości elektrycznych i optycznych.

- polimeryzacja suspensyjna – najczęściej stosowana, dobre odprowadzenie ciepła w trakcie procesu polimeryzacji gwarantuje najmniejszy rozrzut masy cząsteczkowej, a łatwość oddzielania produktu reakcji pomaga otrzymać tworzywo z znakomitych właściwościach elektrycznych.

Polistyren niemodyfikowany (S) jest tworzywem fizjologicznie obojętnym, bez smaku i bez zapachu, o gęstości nieco tylko większej od wody. Jego właściwości mechaniczne są ogólnie dobre, jednak ulegają z czasem pogorszeniu na skutek starzenia naturalnego, wywołanego działaniem czynników zewnętrznych. Wartość udarności jest stała w zakresie temperatury od –40 do +60oC. Temperatura użytkowania polistyrenu niskoudarowego rozciąga się od –40 do +85oC (przy odmianach specjalnie stabilizowanych). Powyżej tej temperatury następuje przejście polistyrenu w postać elastyczna, a od 310oC rozpoczyna się proces jego depolimeryzacji.

Pod względem właściwości elektrycznych polistyren S plasuje się w gronie znakomitych dielektryków, takich jak: kwarc, parafina czy politetrafluoroetylen. Uciążliwe zjawisko elektryzowania się powierzchni, wynikające z odporności powierzchniowej tworzywa, można zmniejszyć pokrywając je substancjami tworzącymi błonę przewodzącą.